Friday, 4 December 2015

இது ஒரு பாடம்............









இந்த இயற்கை சீற்றம் எப்படி இருக்க கூடாது என்பதை தெளிவாக சொல்லிவிட்டு சென்றிருக்கிறது.  நிவாரணப்பணிகளில் களத்தில் இறங்கும் போராடும் அனைத்து அன்பு உள்ளங்களும் மனித நேயத்தால் கண்கலங்க வைக்கிறார்கள்.

இது ஒரு பக்கம் இருக்க, நிவாரண பணிகளை பற்றி அரசியல் அரசுத்துறை சார்ந்தவர்கள் தங்களுக்கு சாதகமான கருத்துக்களை சொல்லி பெருமைப்பட்டு கொண்டிருக்கிறார்கள். அரசுப் பள்ளி ஆசிரியை ஆக இருக்கும் தோழி ஒருவர் வாட்ஸ் ஆப் குரூப்பில் பின் வருமாறு கருத்தை கூறி இருந்தார்.....


" இந்த அரசு  ஊழியர்கள் ஒருத்தரும் வாங்குற 
சம்பளத்துக்கு வேலை செய்யறதில்லை.
 இதுல  சம்பளம்  பத்தாதுணு  ஸ்டிரைக் வேற ..!
யாருக்கும் பொறுப்பில்லை. 
எப்பவும் எதிலும் அலட்சியம். 
இவங்களிடம் இருப்பதை எல்லாம் பிடுங்கி, 
தனியார்கிட்ட கொடுத்துடணும் சார். 
அப்போதான் இந்த நாடு உருப்படும்...."

இந்த டயலாகை  அடிக்கடி  நீங்கள் மட்டுமல்ல 
பொது மக்கள்  அனைவரும் சொல்லக் கேட்டிருப்போம்.

இப்போது பெருமழை ஊழித் தாண்டவமாடுகிறது.
சொந்த வீடு பெருமை பேசியவர்கள் எல்லாம் 
வீதியில் நிற்கின்றனர்.

பள்ளிக்கூடங்கள் எல்லாம் அகதிகள் முகாமாக 
மாற்றப்பட்டுள்ளது.

அடுத்து என்ன...செய்வது ...? 
என்று மக்களுடன் அரசாங்கமும் திகைத்து நிற்கிறது.!

கருத்து சொன்ன கந்தசாமிகள் எல்லாம் பாதுகாப்பாக
 அவரவர் வீட்டில் மிளகாய் பஜ்ஜி சாப்பிட்டுக் கொண்டு டிவி பார்த்துக் கொண்டிருப்பார்கள்  ......,

அவர்கள் பெரும் நம்பிக்கையைப் பெற்ற தனியார்  பண  முதலைகளான  டாடா, அம்பானி,
 அதானி எல்லாம் தொடர்பு எல்லைக்கு அப்பால் இருக்க.....,

இடுப்பில் கயிறு கட்டிக் கொண்டு, பொங்கி வரும்
 ஏரியில் குதித்து மதகுகளை சரி செய்யும் 
பொதுப்பணித்துறை ஊழியர்களும்...,

கொட்டும் மழையிலும், வெற்றுடம்புடன் 
சாக்கடையில் குதித்து, வெறுங்கையாலேயே அடைத்துக்கொண்டிருக்கும் ப்ளாஸ்டிக் கழிவுகளை 
வாரி வெளியே போடும் மாநகராட்சி ஊழியர்களும்....,

கீழே வெள்ளமும் மேலே மழையும் கொட்டிக் கொண்டு 
இருந்தும் எந்தப் பாதுகாப்புமின்றி துணிச்சலாக டிரான்ஸ்ஃபாரத்தில் ஏறி மின் தடங்களை சரி செய்து 
தரும் மின்வாரிய ஊழியர்களும்....,

தனியார்  பேருந்துகள்  எல்லாம்  நின்று விட ,
அரசு தந்த ஓட்டைப் பேருந்துகளின் உள்ளே,
 தன் தலைக்கு மேலே கொட்டும் நீரிலிருந்து தப்பிக்க 
தலையில் ப்ளாஸ்டிக் கவரை சுற்றிக் கொண்டு 
வெள்ளம் பாயும் ஓட்டைச் சாலைகளில் பேருந்துகளை 
இயக்கும் மாநகர போக்குவரத்து ஊழியர்களும்..,

எல்லாவற்றையும் அடித்துக் கொண்டுச் செல்லும் ஆற்று வெள்ளத்தில் துணிச்சலாக குதித்து, வீட்டில் வந்து சேரும் விஷப்பாம்புகளை வெறும்கையில் தூக்கி, ஆள் உயர தண்ணீரிலும் நீந்தி சென்று கடமையாற்றும் 
தீயணைப்புத்துறை வீரர்களும்... 
இன்ன பிற  அரசுத் துறை ஊழியர்களும் ..... இது எல்லாவற்றையும் விட கருணை கடவுளாக விளங்கும் 
காவல்  துறையினரும் ...... 

இப்போது கதியற்று திகைத்து நிற்கும் சாமானிய
 மக்களுடன் துணை நிற்கின்றனர். உதவுகின்றனர் .

இரவு, பகல் இல்லை. வீடு, மனைவி கவலை
 இல்லை. பசி, தூக்கம்,ஓய்வு இல்லை.

குறைந்த பட்சம் அருகில் இருந்து தட்டிக் கொடுக்க
எந்த அதிகார வர்க்கங்களும்  கூட இல்லை.

இருந்தும், உயிர்  பயமற்று  மிகத் துணிச்சலாக
மக்கள் பணியில் கடமையாற்றும்
 இந்த மாமனிதர்களை 
பாராட்டுங்கள் ..
வாழ்த்துங்கள் 

அரசியல்வாதிகள் வெள்ள நிவாரணத்தை வைத்து அரசியல் பண்ணிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்றால் இவர்கள் ஏன் இப்படி?

உதவி செய்வது யாராக இருந்தாலும்  நன்றி கூறுவது நல்லது.

இவர் சொன்ன  கடைமை ஆற்றும் இந்த ஊழியர்கள் எல்லாம் அந்த பணியை செய்வதற்காகத்தானே இருக்கிறார்கள்..? அதற்காக தான் அவர்களுக்கு ஊதியம் கொடுக்கப்படுகிறது.

இவர்கள் பணி இத்தனை கடுமையாக இருக்கிறது என்று நினைத்தால் அழுக்கு படாமல் பணி புரியும் உங்கள் ஊதிய அளவை இவர்களுக்கு வழங்கிவிட்டு அவர்கள் பெறும் ஊதிய அளவை நீங்கள் வாங்கிக்கொள்ள தயாரா தோழி?

என் வீட்டு பக்கத்தில் ஒரு தோழி தொலைக்காட்சியை பார்த்து வெள்ளப்பாதிப்பின் மக்கள் படும் துயரங்களை கண்டு என்னால் முடிந்த சிறு உதவியேனும் செய்யவேண்டுமே என்று வருத்தப்பட்டுக்கொண்டே இருந்தார்..இன்றைக்கு முழு மூச்சாக இறங்கி அவர் வீட்டிலேயே 75 பேர் சாப்பிடும் அளவு புளியோதரை, சப்பாத்தி, சைட் டிஷ் என செய்து அவர் கணவரிடம் வேனில் கொடுத்து அனுப்பியுள்ளார். இத்தனைக்கும் அவர் அரசாங்க வேலையிலோ, வசதிமிக்க குடும்பமோ இல்லை.. மிகவும் நடுத்தரமான குடும்பம்தான். இவர் போன்று மனிதாபிமானம் மிக்கவர்கள் தான் ஊர் ஊராக ஏன் அயல் நாடு வாழ் தமிழர்களும் மனித நேயத்துடன் பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் துயரம் பொறுக்காமல் உதவிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்....பேஸ்புக், டீவிட்டர், வாட்ஸ்-அப் குரூப் என உதவி புரிய குரல் கொடுத்து செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.  சக மனிதனுக்கு உதவும் இந்த நல்ல எண்ணம்தான் நமக்கு தேவை. இதில் எந்த சாயமும் நாம் பூசிக்கொள்ள வேண்டாம்.


அரசுப்பள்ளிகளில் எத்தனை பேர் சின்ஸியரா பணி புரியறாங்கன்னு தெரியலை.  நேர்மையாக பணிபுரிவர்களை நான் குறை சொல்லவில்லை. அரசு பள்ளியில் கடமை தவறாமல் கல்விப்பணி ஆற்றும்  அவர்கள் குழந்தைகளை மட்டும் ஏன் அரசுப்பள்ளியில் சேர்ப்பதில்லை என்பதுதான் எனக்கு தெரியவில்லை...எத்தனை அரசு பள்ளி ஆசிரியர்கள்  தங்கள் பிள்ளைகளை அரசாங்க பள்ளியில் படிக்க வைக்கிறீர்கள்? அரசுப்பணி என்று பெருமையாக பேசிக்கொள்ளும் அரசு ஊழியர்கள் உடல் நிலை சரியில்லை என்றால் தனியார் மருத்துவமனைகளுக்கு ஏன் போகிறார்கள்? அரசு மருத்துவமனைக்கு ஏன் செல்வதில்லை?


எனக்கு தெரிந்த ஒரு அண்ணா எந்த வேலைக்கு போனாலும் அங்கு எதாவது சரியில்லைன்னு வேறு இடம் போய்டுவார், சமீபத்தில் அவர் வேலைக்கு போன இடம் வேலூர் பஸ் நிலையத்துக்கு அருகாமையில் உள்ள ஒரு பிரபல ஹோட்டல் அங்க ட்ராபிக்கை அடைத்து கார்கள் வரிசைகட்டி நிற்கும். வாடிக்கையாளர்கள் ஜே ஜேன்னு கூட்டமாக இருக்கும். அங்கேயும் ஒரு மாசத்துலயே நின்னுட்டார். ஏனென்று விசாரிச்சா சொல்றார்,
"என்னமோ போங்க வெளியில்தான்  பார்க்க அத்தனை பந்தா உள்ளே சமைக்கிற இடத்துல ஒரு பக்கம் எலி செத்துக்கிடக்கு அதை அப்படியே காலால் தள்ளிட்டு சுத்தம் பண்ணாம அங்கயே காய் கறி நறுக்கறாங்க, அங்க இருக்கற பிரிட்ஜ் சுத்தம் பண்ணி பல வருஷமா ஆகியிருக்கும். கொஞ்சம் கூட மனசாட்சியே இல்லாமல் சுகாதாரக்கேடா செஞ்சிட்டு இருக்காங்க, உணவுத்துறை அதிகாரிங்க பேருக்கு வந்துட்டு கவர் வாங்கிட்டு போய்டறாங்க, முதலாளியிடம் இந்த அசுத்தம் பற்றி சொன்னால் உன் வேலை என்னவோ அதை மட்டும் பாரு இல்லாட்டி போய்ட்டே இருன்னு சொல்றார்...என் மனசாட்சிக்கு புடிக்கலை அதான்  நின்னுட்டேன் என்றார். மனசாட்சியோட எந்த வேலையும் சரியா செய்யனும்னு  நினைக்கற பள்ளியிறுதி மட்டுமே படித்த அவருக்கு எங்கே வேலைக்கிடைக்கும்?

மக்களோட ஆரோக்கிய விஷயத்துல கண்டிப்பா இருக்க வேண்டிய அரசு அதிகாரிகள் பேருக்கு ஒன்றிரண்டு பேரை பிடித்து கணக்கில் காட்டிவிட்டு மற்றவர்களிடம் கவர் வாங்கிக்கொண்டு வளரவிடுவதால் தானே அம்பானிகளும் அதானிகளும் உருவாகிறார்கள்....?

ஒரு தோழி ஒருத்தி சிறு சேமிப்பு முகவராக இருக்கிறார் அதற்கு ஊக்கத்தொகையாக அரசாங்கத்திடமிருந்து வரும் செக்கை வாங்க கலெக்டர் அலுவலகம் சென்றார், அப்போது வேறு வேலையாக நானும் அவருடன் சென்றிருந்தேன். அந்த செக்கை வாங்கிக்கொள்ள அங்குள்ள அலுவலரிடம் இரு நூறு ரூபாயை தந்தாள். உடனே லெட்ஜர்ல கையெழுத்து உடனே செக், வெட்கமே இல்லாத அவர்கள் அந்த இரு நூறு ரூபாயை அங்கிருந்த மூன்று பேரும் பங்கிட்டு கொண்டார்கள். தோழி வாங்கியது வெறும் இரண்டாயிரம் ரூபாய் செக் அதற்காக அவர் எத்தனை உழைத்திருப்பார், இவர்கள் இங்கு அரசாங்க ஊதியமே குறைந்த பட்சம் சௌகரியமாக வாழ கிடைக்கும் போது ஆடம்பரமாக வாழ எதற்கு குறுக்கு வழியை கையாள்கிறார்கள்? நான் தோழியை திட்டினேன் எதற்கு நீ காசு கொடுத்த அவங்க வேலையதானே செய்றாங்க என்றேன். அதற்கு அவ கொஞ்ச நேரம் இங்க வேடிக்கை பாரு அதோ உட்கார்ந்துட்டு லெட்ஜரை தேடிட்டு இருக்காரே அந்த முகவர் பைசா தரமாட்டார் அதனால் இன்னிக்கு மதியம் ஆனா கூட இவங்க அப்படி ஒரு ஆள் உட்கார்ந்து இருக்கிற மாதிரியே கண்டுக்க மாட்டாங்க... பாவம் அவர் வந்து எவ்வளவு நேரமா காத்திருக்காரோ , நான் வழக்கமா கொடுக்கறதால் அஞ்சு நிமிஷத்துல முடிச்சிட்டாங்க, இல்லாட்டி நானும் மணிக்கணக்கா காத்திருக்கனும், செக் வந்திருந்தால் கூட கையெழுத்து போடாம இன்னொரு நாள் வாங்க அவர் ஊர்ல இல்ல இவர் ஊர்ல இல்லைன்னு அலைக்கழிப்பாங்க, இவனுங்களோட அலைய முடியாது அதான் ஒழிஞ்சி போகட்டும்னு தந்து வெளிய வந்துடறேன், என்றார். நாங்கள் வெளிய வரும் போது புதிதாய் வந்த நகை பற்றி பெண்  அலுவலர் சொல்லிக்கொண்டிருக்க மற்ற இரண்டு ஆண்  அலுவலர்களும் கேட்டுக்கொண்டு சின்சியராக வீட்டுக்கதை பேசிக்கொண்டு இருந்தார்கள்....


இங்கு தனியார் நிறுவன கணக்கை சரி பார்க்க ஆடிட் வரும் அரசு ஆடிட்டர்களில் எத்தனை பேர்  நூறு சதவீத உண்மையாக இருக்கிறார்கள்?

சேல்ஸ் டாக்ஸ் , இன் கம் டாக்ஸ் என்று பேருக்கு வந்து ஓசியில் மதிய உணவை செமையாக கட்டு கட்டிவிட்டு ஒரு கவரோடு வெளிய போறவங்கதான் நிறைய பேர் என்பதை மறுக்க முடியுமா?

கடை நிலை அலுவலரிலிருந்து உயர் அதிகாரி வரை உள்ள அரசு அதிகாரிகள்  நூறு சதவீதம் பேரும் யாருக்கும் அடிபணிய மாட்டேன் என் பணியில் நூறு சதவீதம் உண்மையா நேர்மையா இருப்பேன்னு சபதம் எடுத்து செயலாற்றினா  நாட்டை கொள்ளை அடிக்கற இந்த அரசியல்வாதிங்க காணாம போய்டுவாங்க.. தனியார் நிறுவன கொள்ளைகளும் குறையும்.

இங்க நாட்டை காலி பண்றது    நேர்மையற்ற அரசியல்வாதிங்களும், அரசு துறையினரும்தான்...

ஒரு சிலர் நேர்மையாக இருந்தாலும் ஒரு டம்ளர் பாலில் கலந்த ஒரு துளி விஷம் மாதிரிதான்  பயனில்லாமல் போகின்றது.


தேர்தல் சமயத்தில் ஆயிரம் இரண்டாயிரம் வாங்கிக்கொண்டு இலவசங்களை வாங்கி கொண்டு பிரச்சினை வரும் போது மட்டும் குரல் கொடுக்கும் பாமர மக்கள் ஒரு நேர்மையான அதிகாரி போராடும் போது அவருக்கு சப்போர்ட் செய்தால்தானே மாற்றம் வரும்?

இனி ஒட்டுமொத்த பொதுமக்களாக நின்று தவறுகளை எதிர்த்தால் மட்டுமே எதிர்காலம் மிஞ்சும்.....!

இப்போதுள்ள துடிப்பான இளைஞர்கள் சமுதாய நோக்கோட இருக்காங்க இனி அடுத்த பத்து வருஷத்துல மாற்றம் வந்துடும்ல என்று நான் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் போதே," க்கும்....அந்த பையன் ப்ரெஷ்ஷா வேலைக்கு சேர்ந்தவன் தான் அவன் ஊருக்கு ட்ரான்ஸ்பர் வாங்கிட்டு போக ஒன்றரை லட்சம் லஞ்சம் கொடுத்துதான் இருக்கான், அவன் என்ன பண்ணுவான் செலவு பண்ணதை வாங்கதானே ட்ரை பண்ணுவான்னு குருப் ல ஒருத்தர் கேள்வி கேட்க  யோசனையாத்தான் இருந்தது.. அது மெய்யாகவே நடந்தால் கொடுத்ததை வாங்க... போட்டதை எடுக்கன்னு இந்த கதை  இப்படியேதான் போய்ட்டே இருக்குமா?  இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல நாள்லன்னு காத்திருக்க வேண்டியதுதானா?

மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது... ஊழலை மாற்ற முடியாத மாற்றத்தையா? 


( நீ எப்படி இருக்கேன்னு யாராச்சும் என்னை கேட்டா 99% நேர்மையாத்தான் இருக்கேன்னு சொல்ல முடியும்...டவுன் பஸ்ல கண்டக்டர்  நான் இருக்க பக்கம் வராம போய் ஸ்டாப்பிங் வந்து இறங்கிட்டா கூட கண்டக்டர்  இருக்க பக்கமா போய் அந்த மூன்று ரூபாயை கொடுத்துட்டு அப்பாடான்னு மூச்சு விடற நேர்மை....)

சற்று முன் செய்தியாக தனியார் மருத்துவமனையில் மின்தடையால் சிலர் இறந்தது துன்பமான செய்தி . மிச்சமுள்ளவர்களை அரசு மருத்துவமனைக்கு கொண்டு சென்றிருக்கிறார்கள்.

தனியார் மயம் எப்போதும் சுயநலம் சார்ந்த வணிகம் சார்ந்த பணம் கொட்டும் தொழில்தான். அவர்களை அரசாங்கம் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். அரசு மருத்துவமனைகளின் மீது முழு நம்பிக்கையை ஏற்படுத்த வேண்டும். ஒரு வாரம் முன்பிருந்தே பேரிடர்ப்பாடாக இருக்கும் போது தற்காப்பு நடவடைக்கைகளில் அரசு கூடுதல் கவனம் செலுத்தி நெறிப்படுத்தி இருந்தால் நிறைய இழப்புகளை தவிர்த்து இருக்கலாம்.

அரசும், அரசு அதிகாரிகளும், பொதுமக்களும் விழிப்பாக உண்மையாக இருந்தால் மட்டுமே இந்த சுய நல போக்குகள் விடைபெறும்.