Saturday, 17 October 2015

ச்ச்சும்மா............சீரியஸாவே இருந்தா எப்படி?




நேற்று...........
அச்சு ஸ்கூல் கிளம்பும் நேரம், அவசரமாக வந்து...
“ மாம்..இதுல ஒரு கையெழுத்த போடேன்” பிளைன் பேப்பரை நீட்டினாள்.
“ என்னடி இது வெத்து காகிதம்.. என்ன விஷயம்னு சொல்லு.. அப்பதான் போடுவேன்...”
“ ஆமா நான் இன்னும் மேஜரே ஆகல.. உன் சொத்தையா எழுதி வாங்கிக்க போறேன்... போடும்மா மேட்டரை நான் எழுதிக்கறேன் எனக்கு டைம் ஆகுது....”
“ என்ன மேட்டர் சொன்னாதான்...”
“ அதெல்லாம் நானே எழுதிப்பேன் சொன்னா உனக்கு புரியாது...”
“ ஹோய்.. யார பார்த்து என்ன சொல்ற... ஊரே நம்ம பாத்து புத்திசாலின்னு சொல்லுது...( அடிப்பாவி யாரும் அப்படி சொல்லலையே?... ச்சீ மைண்ட் வாய்ஸ் தொல்லை பெரிசா இருக்கு....) சரி சரி  நீயே எழுதிக்க..ஆனா விஷயத்த மட்டும் சொல்லு..”
“ இல்லம்மா.. நேத்து வொய்ட் ஷூ போட்டுட்டே போகலையா? பி.டி மாஸ்டர் கிட்ட மாட்டிக்கிட்டேன்... ‘ ஏன் போடலைன்னு ‘ கேட்டதுக்கு ‘ ‘எனக்கு ஷூ போட்டா அலர்ஜியா வருது அதனால மாம் வேணாம்னுட்டாங்கன்னு’.. சொல்லி தப்பிச்சிட்டேன்மா, அதுக்கு அந்த மாஸ்டர், “ சரி சரி நீ இனிமே ஷூ போடாம இருக்க இது போல் எனக்கு ஸ்கின் அலர்ஜி இருக்குன்னு... ‘ அம்மா ‘ கிட்ட லெட்டர் வாங்கிட்டு வா....ன்னு சொன்னார். ‘ சார் இதுக்கெல்லாம் போய் முதலமைச்சர் கிட்ட லெட்டர் வாங்கிட்டு வரனுமான்னு’ அப்பாவியா கேட்டுட்டேன்... ஸார் ஸ்கேலை எடுத்து அடிக்கிற மாதிரி பூச்சாண்டி காட்டிட்டு, ‘ வர வர இந்த பசங்களுக்கு வாத்தியாரை ஓட்டறதே வேலையா இருக்கு... நாளைக்கு வர்றப்ப வீட்ல உங்க மம்மி ஸைன் போட்டு லெட்டர் வாங்கிட்டு வந்தாதான் அலோவ் பண்ணுவேன்...’  நுட்டார்மா... ஸோ நீ  ஸைன போடு மேட்டர நான் பில் பண்ணிக்கறேன்.
“ ஆமா நீ ஏன் நேத்து  ஷூ போடாம போன..?”
“ வொய்ட்  ஷூ ப்ளாக் ஷூ மாதிரி டர்ட்டியா இருந்துச்சி அதவேற துடைச்சி பாலிஷ் போட்டுட்டு அதான் செப்பல் போட்டுட்டு ஓடிட்டேன்...”
“ சோம்பேறி உன்னால் ஷூக்கு கூட பாலிஷ் போட முடியலையா? ஷூ போட்டாதான் ஒரு ‘நீட்டா’ இருக்கும்?”
“ அட போம்மா நம்மூரு வெய்யிலுக்கு கால் எல்லாம் கச கசன்னு இருக்கு... ப்ளீஸ் எனக்கு ஷூ போட புடிக்கல... ஒரே ஒரு ஸைன போடும்மா..”
போய்த்தொலை....
இன்று...
தலை குளித்த ஈரம் காயமல் இருக்கவே லூஸ் ஹேர் விட்டு ஆபிஸில் வந்து உட்கார்ந்தாயிற்று...
சில்லுன்னு மைண்ட் ப்ரெஷ்ஷா இருக்கவே இன்னிக்கு என்ன செய்யலாம்னு மனசு எஸ்டிமேட் போட்டுச்சு...
மூளை அரை மணி நேரமா ஊர் உலகம் எல்லாம் சுத்திக்கிட்டு திங்க் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கப்ப...
“ படக்” ன்னு சத்தம்... பவர் கட்.
பல்பு, ஏஸி எல்லாம் வாயை மூடிக்கொண்டது. கொஞ்ச நேரத்துலயே சாம்பிராணி கரண்டியில கொட்டி வச்ச நெருப்பு மாதிரி தகிக்க ஆரம்பிச்சிடுச்சி...
சரி சரி ஜெனரேட்டரை போட்டுருவாங்கன்னு மனசை சமாதானம் பண்ணிக்கிட்டு காத்திருக்கேன்...
5.... 10....20...30....
அரைமணி  நேரமாகியும் எந்த எபக்ட்டும் காணோம்.... ஆபிஸ் பையன் வந்து, “ மேம்...  நேத்து இன்னொரு ஏஸீயோட கம்ப்ரஸர் எரிஞ்சுடுச்சி இல்ல அதான் வொயர் எல்லாம் சேஞ்ச் பண்ணிக்கிட்டு இருக்காங்க.. அதனால் எல்லா லைனும் கட் பண்ணி இருக்காங்க... சரியாக இன்னும் ஆப் அன் அவர் ஆகும்.....” ன்னு எரியறதுல இன்னமும் தூபம் போட்டு போனான்.
லூஸ் ஹேர் எரிச்சல் ஹேர் ஆகி பின் கழுத்தெல்லாம் நச நசக்கவே, தாள முடியாமல் ஹேண்ட்- பேக்கில் இருந்த ஹேர்- பேண்டை எடுத்து  டைட்டா போனிடெய்ல் போட்டுவிட்டு பக்கத்திலிருந்த மவுஸ்- பேடை எடுத்து விசிறிக்கொண்டே.,
“ அட போங்கப்பா... நம்மூரு வெயிலுக்கு எல்லாம் கிரண்பேடி கட்டிங்கோ , இல்ல முனியம்மா கொண்டையோதான் லாயக்கு....அக்டோபர் ல கூட இந்த ஆத்து ஆத்துதே ?!”
“ஆங்... உனக்கு வந்தா ரத்தம்... எனக்கு வந்தா தக்காளி சட்னியா? “ ‘நீட்’ டாம்ல நீட்டு... ? அச்சுவின் சவுண்ட் வாய்ஸ் காத்துல வந்து காதை ‘ கொய்ங்’ ன்னு ஆக்கிடுச்சு!
(  தனக்கு வந்தாதான் தலைவலி தெரியுமாம்... ஸ் அப்பாடா உலகத்துக்கு ஒரு பெரிய நீதிய சொல்லியாச்சி...! )