எந்த குழந்தையும் நல்ல குழந்தைதான்…!

  எந்த குழந்தையும் நல்ல குழந்தைதான்…!

நேற்று என் மகள் அவ ஸ்கூலில் நடந்த விஷயத்தை சொன்னா.. இப்படி ஒரு பசங்க மெட்ரிக் ஸ்கூல்ல கூடவா இருக்காங்கன்னு வியப்பா இருந்தது. என் மகள் க்ளாஸ்ல எதோ ஒரு பொது விஷயத்திற்காக பசங்க கிட்ட பணம் கலெக்ட் பண்ணியிருக்காங்க.. அதுக்கு ஒரு மாணவி பொறுப்பேத்துக்கிட்டு ஆயிரத்து இரு நூறு ரூபாயை கலெக்ட் பண்ணி தன் பையில் வைத்து விட்டு க்ளாஸில் இருந்த மொத்த பேரும் பி.டி பீரியடுக்காக விளையாட போயிருக்காங்க. பீரியடு முடிஞ்சி வந்து பார்த்தா கலெக்ட் பண்ண பணத்தை காணலை. அந்த மாணவிக்கு வேறு வகுப்பில் உள்ள மாணவி மேல் சந்தேகம் வந்திருக்கு.. (ஏற்கனவே அவுக பென்சில், பேனான்னு சுட்ட அனுபவமாம்) . அந்த வகுப்பு சென்று அந்த மாணவியின் பையை சோதனை போட்ட போது அவள் புத்தகத்தில் அந்த பணம் இருந்ததாம். விசாரணையில் ஒத்து கொண்டிருக்கிறாள். பணம் கலெக்ட் பண்ணதை தெரிஞ்சிகிட்ட அந்த பெண் க்ளாஸ் காலியானப்ப பார்த்து எடுத்தாளாம்.. அதில் அப்பவே இரு நூறு ரூபாயை கேண்டின் சென்று காலி பண்ணிவிட்டு மிச்சத்தை நோட்டுக்குள் ஒளித்து வைத்திருக்கிறாள். கேள்விப்பட்ட ஆசிரியரும், ஆசிரியையும் “ ஏம்மா இப்படி எல்லாம் பண்றீங்க?” என்று லேசாய் திட்டிவிட்டு சென்று விட்டார்களாம். இதை  ஏன் ஹெட்மிஸ்டர்ஸ் கவனத்துக்கு கொண்டு செல்ல வில்லை என்று என் பெண்ணிடம் கேட்டேன். ஏற்கனவே ஒரு மாணவி ஆசிரியையின் செல்போனை திருடி உடைக்குள் ஓளித்து வைத்திருந்ததை கண்டுபிடித்து ஹெட்மிஸ் அந்த மாணவிக்கு டி.சி கொடுத்தாங்களாம்.. பிறகு அந்த மாணவியின் பெற்றோர் பள்ளிக்கு வந்து கையில் காலில் விழுந்து கெஞ்சி சஸ்பெண்ட்  மட்டும் பண்ணி சேர்த்து கொண்டார்களாம்.

இப்போது தவறு செய்யும் மாணவர்களை கண்டிக்க கூட ஆசிரியர்கள் பயப்படுகிறார்கள். எவ்வித வம்பையும் விலைக்கு வாங்க அவர்கள் தயாராக இல்லை. ஆசிரியர் கண்டித்ததால் மாணவரோ அல்லது மாணவியோ தற்கொலை என்று நிறைய செய்திகள் வருகிறது. மாணவரிடத்தில் தவறே இருந்தாலும்.. அந்த இடத்தில் கண்டித்து மன உளைச்சலை ஏற்படுத்தியதாக சித்தரிக்கப்பட்டு  ஆசிரியர்கள் குற்றவாளியாகிறார்கள்.

முன்பெல்லாம் டீச்சர்னா க்ளாஸ்ல கண்டிப்பா ஒரு ஸ்கேலையோ அல்லது பிரம்பையோ வச்சிருப்பாங்க. தவறு செய்ற பிள்ளைங்களை பளீர்னு ஓண்ணு குடுப்பாங்க. இன்றைக்கு பள்ளிகளில் மாணவர்களை தண்டிப்பதையே நிறுத்தி விட்டார்கள்.     பள்ளியில் ஆசிரியர்கள் பாடம் நடத்தும்போது பிரம்பு அல்லது ஸ்கேலை கையில் வைத்து நடத்துவதைக்கூட தடை செய்திருக்கிறார்கள். 

பெற்றோர்கள் பக்கம்…

பள்ளி ஆசிரியரை தனியாக  சந்தித்து தன் இயலாமையை அவர்களிடம் சொல்லி, தன் பிள்ளைக்கு கொஞ்சம் புத்தி சொல்லுமாறு கேட்டுக் கொள்ளும் பெற்றோர்கள் இருக்கிறார்கள்.

சில பெற்றோர்களுக்கு பள்ளியில் மாணவனுடைய படிப்பு சரியாக இல்லை, வீட்டில் சற்று அதிகமாக கவனம் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் என ஆசிரியரோ, பள்ளி நிர்வாகமோ சொல்லும் படியும் இருக்கிறது.

 ஒரு சில பெற்றோர்கள்  தங்களுடைய குழந்தைகளை கண்டிப்பதற்கே பயமாக இருக்கிறது.  தோளுக்கு மேல் வளர்ந்து  விட்டார்கள்,  பள்ளியில் ஆசிரியர் சொல்வதை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வார்கள் என்று கூறி ஆசிரியரிடம் பொறுப்பை ஒப்படைத்து விட்டு தப்பிப்போரும் உண்டு.   . 

ஏதாவது ஆசிரியர் மாணவர்களின் நலனில் அக்கறை கொண்டு சற்று கடுமையாக நடந்து கொண்டால்   அதே பெற்றோர்கள் எப்படி அந்த ஆசிரியர்களிடமும், பள்ளி நிர்வாகத்திடமும் சண்டையிடுவார்கள் என்று சொல்ல தேவையில்லை.

எந்த குழந்தையும் நல்ல குழந்தைதான் மண்ணில் பிறக்கையிலேஅது நல்லவனாவதும் தீயவனாவதும் அன்னை வளைப்பினிலேஎன்ற பாட்டின் வரிகளைக் கேட்கும் போதெல்லாம் எனக்கு தொடர்ந்து ஒரு சந்தேகம் இருந்து வந்தது,

 ஏனெனில் எந்த தாயும் தன் குழந்தை நல்லவனாய் இருப்பதைத் தான் விருப்புவாளே தவிர தீயவனாய் அவனை வளர்பதில்லையே. அவ்வாறிருக்க அவன் தீயவனாய் மாறுகின்ற போது அது யாருடைய குற்றம் என்று பார்க்கையில் அப்பாடலை இயற்றிய கவிஞர் கூறியது முற்றிலும் சரியே என்றே தோன்றுகின்றது.அவ்வாறு எந்தக் குழந்தையும் பிறக்கும் போதே நீதிமானாகவோ, கல்விமானாகவோ பிறப்பதில்லையே அவர்கள் வாழும் சூழ்நிலைக்கு ஏற்றவாறு தானே அவர்களின் செயற்பாடுகளும் வெளிப்படுகின்றது. அவ்வாறு எந்த ஒரு சூழ்நிலையையும் ஒருதாய் நினைத்தால் அதைச் குழந்தைகளுக்கேற்ற சிறந்த சூழ்நிலையாக அதை மாற்றி அமைக்க முடியும் என்று கூறலாம்.

 பள்ளிகளில் பணத்தை ஈட்ட கூடிய கல்வியைதான் கற்க முடியும். வாழ்க்கைக்கான கல்வியை அன்னையிடமிருந்துதான் கற்பிக்கப் படுகிறது.ஒரு தாயிடமிருந்து பெறப்படும் அன்பு, பொறுமை, சகிப்புதன்மை, விருந்தோம்பல், முன்னெச்சரிக்கை, சேமிக்கும் திறன், திட்டம் தீட்டுதல்,போன்ற அரியப் பல பழக்க வழக்கங்களும், நல்லொழுக்கமும் ஒருங்கே அமைந்த ஒரு மனிதனால் தான் வாழ்க்கையில் சிறப்படையை முடிகின்றது என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது.

ஒரு வித்து ஆரோக்கியமான குருத்தாக முளைத்து  நல்ல செடியாக வளர்ந்து பலன் தரும் விருட்சமாகப் பரந்து  விரிய நாம் அவற்றை நல்ல மண்ணில் விதைக்க வேண்டும்.  நல்ல வகையில் நீர் ஊற்ற வேண்டும்.  நல்ல வகையில் பராமரிக்க வேண்டும்.  பயிரும் செடியும் வாடுவதும் கருகுவதும்  விதையின் தவறு அல்ல.   அவற்றுக்கு நல்ல மண்ணையும் நீரையும் தேவையான கவனத்தையும் பராமரிப்பும் தருவது நம்முடைய கடமை.

ஒரு மாணவன் கெட்டுப்போகிறான் என்று யாராவது சொன்னால் அந்த நிலைமைக்கு  உண்மையான காரணம் இளவயதில் அந்த இளஞ்செடிக்கு சரிவர தண்ணீர் ஊற்றவில்லை அல்லது சுடு நீரை இந்தக் குருத்துக்குத்  தவறாக ஊற்றி விட்டிருப்பார்கள் என்பதுதான் உண்மை.

ஒரு விஷயம் மட்டும் நல்லா புரிஞ்சது, பள்ளி, கல்லூரி என்று மாணவர்களிடம் தோன்றும் தீய பழக்கம் பணம் அடிப்படையாக கொண்டுதான் வருகிறது. சிறு வயதிலேயே விருப்ப படி செலவு செய்ய கற்று கொண்ட குழந்தைகள் பெற்றோர்களிடமிருந்து பணம் கிடைக்காத போது திருட ஆரம்பிக்கிறார்கள்.  பெற்றோர்கள் இந்த விஷயத்துல கவனமா இருந்து பிள்ளைகளுக்கு  வழிகாட்ட வேண்டும்.

பெற்றோர்களுக்கு:

குழந்தையின் முன்பு நல்லவற்றையே பேசுங்க, நல்ல காரியங்களே செய்யுங்கள்.

குழந்தைக்கு நல்ல பழக்க வழக்கங்களை தொடர்ந்து போதியுங்க

குழந்தையின் முன்பு கணவன், மனைவி சண்டைப் போடுவதை தவிர்த்துடுங்க.

குழந்தைகளுக்கு எது அவசியம், எது  ஆடம்பரம் என்று தேவைகளை பற்றி புரிய வைங்க. குழந்தைகள் எளிமையா வளர்க்கும் போது அவர்களிடம் நல்ல குணங்கள் வெளிப்படும்.

குழந்தையுடன் தான தர்மம் போன்ற நல்ல காரியங்களில் ஈடுபட்டு முன்னுதாரனமாக இருங்க.

குழந்தையோடு சேர்ந்து புத்தகங்களை வாசியுங்க இதனால் குழந்தைக்கும் அப்பழக்கம் வந்துவிடும்

 குழந்தையின் சிறிய பிராயத்திலிருந்தே தான் செய்யும் எல்லாக் காரியங்களிலும் தன் குழந்தைக்கே அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்து வளர்த்து வரும் போது ஒரு போதும் அவர்கள் தீயவர்களாய் உருவாக முடியாது.

வேலைக்கு போகும் அன்னையோ அல்லது சீரியல் பார்க்கும் அன்னையோ ஒரு குழந்தையோட வளர்ச்சியில் பெரும்பங்கு உங்க கிட்டதான். ஏன்னா குழந்தைங்க தாய் கிட்டதான் அதிகமா நேரத்தை செலவிடறாங்க.

ஆசிரியர்களே,

வீண் பழி சுமக்க வேண்டி வருமோ என்று மாணவர்களின் தவறை சுட்டி காட்ட  அஞ்சி நமெக்கென்ன என்று போய்விடாமல் குறைந்த பட்சம் அவர்கள் பெற்றோர்களையாவது அழைத்து பிள்ளைகள் செய்த தவறை புரியும்படி கூறுங்கள். ஒருவேளை அந்த பெற்றோர்களுக்கு கூட அந்த பிள்ளைகள் இப்படி இருப்பது தெரியாமல் இருக்கலாம் அல்லவா?

 மாணவப் பருவத்தில் வளரும் குழந்தைகளை நல்ல நட்பு கலந்த முறையில் அணுகுங்கள்.

மாணவப் பருவத்தில் பள்ளியிலும் சமூகத்திலும் எவ்விதம் நடத்துகிறோம் என்பதைப் பொறுத்து அந்த மாணவர்களின் நடத்தையும் அமைகிறது என்பதை உணர்ந்து செயலாற்றுங்கள்.

பள்ளியை விட்டு சென்றபின்னும் எதிர்காலங்களில் இந்த மாணவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை எப்படி அமைத்துக் கொள்ளவேண்டும்  உங்கள் செயல்பாடுகள் இருக்கட்டும்.

இனி, எந்த குழந்தைகளும் நல்ல குழந்தைகள்தான்…!

ஏழைகளின் கல்வி கூடங்கள்:

இப்பொதெல்லாம் அரசு பள்ளிகள் ஏழைகளின் கல்வி கூடங்களாகி விட்டது. பெற்றோர்கள் அரசு பள்ளிகளில் சேர்ப்பதை கவுரவ குறைச்சலாக நினைக்கிறார்கள் என்பது ஒரு வாதம்.முப்பது வருடங்களுக்கு முன் இத்தகைய பாகுபாடு இருந்ததில்லையே..? இப்போதுதானே தனியார் பள்ளிகளின் எண்ணிக்கை அதிகமாகிவிட்டது. கவுரவ குறைச்சல் என்பது மட்டும் காரணமாக இருக்க முடியாது. எளிய மக்கள் கவுரவ குறைச்சலாக ஏன் நினைக்க போகிறார்கள்..? தனியார் பள்ளிகளில் அரசு பள்ளியை விட கற்பித்தல் சிறப்பாக இருக்கிறது என்றுதானே பெற்றோர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளை தனியார் பள்ளிகளில்  சேர்க்கிறார்கள்.  ஆட்டோ ஓட்டுபவரிலிருந்து, கூலி வேலை செய்பவர் வரை கடன் பட்டாவது தங்கள் பிள்ளைகளை நல்ல கற்பித்தல் உள்ள பள்ளியில் சேர்த்து நன்றாக படிக்க வைத்து தங்கள் பிள்ளைகளாவது தங்களை போல் துன்ப படாமல் உயர வேண்டும் என்றுதானே நினைக்கிறார்கள்..? அவர்கள் வீட்டு பிள்ளைகள் படிக்க கிரானைட் பதித்த , குளீருட்டபட்ட வகுப்பறைகளா வேண்டும் என்று கவுரம் பார்க்கிறார்கள்..? அவர்களுக்கு தேவை தங்கள் பிள்ளைகள் உலக மொழியை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும், நிறைய மதிப்பெண்களோடு  உயர் கல்வி கற்று நல்ல பணிக்கு செல்ல வேண்டும் என்பதுதானே எதிர்பார்ப்பாக இருக்கிறது. இதை நான் கண் கூடாக காண்கிறேன்..  எனக்கு தெரிந்த ஒரு குடும்பம் கடைகளுக்கு முறுக்கு, எல்லடை போட்டு பிழைக்கும் வறுமையான குடும்பம்.. உழைத்தால்தான் ஒவ்வொரு நாளுக்கான உணவு.. அவர்களுக்கு மணி மணியாய் இரண்டு பெண் குழந்தைகள். பெரிய பெண் குழந்தை அரசு பள்ளியில் படிக்கிறது. அந்த பெண் குழந்தை சொல்ல கேட்டிருக்கிறேன்.. “எங்க ஸ்கூல்ல சரியாவே சொல்லி தரமாட்டாங்க.. சில நேரங்கள்ல ஆசிரியர்கள் வகுப்பறைக்கே வருவதில்லை..” என்று சொல்லும். இரண்டாவது பெண் குழந்தை பிறக்கும் போதே   ஞான குழந்தை.. எதை சொன்னாலும் நன்றாக பிடித்து கொள்ளும். வெள்ளி சதங்கைகள் சிந்தியது போல் அழகாக பேசும். பள்ளிக்கு செல்லும் முன்னே அழகாய் படிக்க ஆரம்பித்த இந்த குழந்தையையாவது நன்றாக படிக்க வைக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் கஷ்ட பட்டு தனியார் பள்ளி ஒன்றில் படிக்க வைக்கிறார்கள். தனியார் பள்ளிகளில் கூட இப்போது சாதாரணம்.. டீலக்ஸ்,.. சூப்பர் டீலக்ஸ் போன்ற வகைகள் உள்ளதே..! சில தனியார் பள்ளிகள்  நடுத்தர மக்களுக்கான கட்டணத்துடன் இருக்கும். சில தனியார் பள்ளிகளின் காம்பவுண்டிற்குள் இலட்சங்களை வைத்து கொண்டுதான் எட்டி பார்க்க முடியும்.  நடுத்தர மக்கள் கட்டணத்துடன் இருக்கும் அந்த பள்ளிக்கே அவர்கள் சிரம பட்டு படிக்க வைக்கிறார்கள். அந்த குழந்தை நன்றாக படிக்கிறது.. நிறைய மதிப்பெண்களுடன் தான் வாங்கிய பரிசு சான்றிதழ்களை என்னிடம் காட்டி மகிழ்ந்தது. மூன்றாவது படிக்கும் அந்த பெண் குழந்தை சரியான கற்பித்தல் இருந்தால் நாளை ஒரு சரோஜினி நாயுடுவோ,  கல்பனா சாவ்லாவாகவோ உருவாகலாம். ஆனால் அந்த குழந்தையை தனியார் பள்ளியில் தொடர்ந்து படிக்க வைக்க முடியுமா என்பது அவர்களின் கேள்விக்குறியாக உள்ளது. அந்த சின்ன குழந்தை வறுமையிலும் நல்ல பழக்கம் நாம் எதாவது கொடுத்தாலும் வாங்காது. தனியார் பள்ளியை நாடுவது கவுரவத்திற்கு என்ற முத்திரையை உடைக்கவே இந்த சான்று. சூப்பர் டீலக்ஸ் முத்திரை உள்ள தனியார் பள்ளிகளில் படிக்க அனுப்பும் வசதியான பெற்றோர்களும் அங்கு கற்பித்தல் முறை சிறப்பாக உள்ளதால்தான் அனுப்புகிறாகள்.வெறுமனே ஹைடெக் வசதி மட்டும் இருந்து கற்பித்தல் தரம் குறைவாக இருந்தால் அனுப்பமாட்டார்கள். ஆக, எங்கும் எதிர் பார்க்க படுவது கற்பித்தல் தரம் மட்டுமே…!

இந்த எதிர்பார்ப்பு  ஏன் அரசு பள்ளிகளில் இல்லாமல் போய்விட்டது..? இன்று அரசு பள்ளிகளின் ஆசிரியர்களே தங்கள் பிள்ளைகளை தனியார் பள்ளிகளில்தான் படிக்க வைக்கிறார்கள்…? அரசு பள்ளியில் வேலை செய்து அதில் வரும் ஊதியத்தை மட்டும் பெருமையாக நினைக்கும் அவர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளை தனியார் பள்ளிகளில் சேர்ப்பது கவுரம் பார்ப்பதாலா...?அல்லது அரசு பள்ளிகளில் சரியாக சொல்லி தருவதில்லை என்று நினைப்பதாலா..? இந்த கேள்விகளுக்கு உண்மையான பதிலை சொல்லுங்களேன்..? ஒரு சில ஆசிரியர்கள் துவக்க பள்ளியில் சரியான வழிகாட்டல் கிடைப்பதில்லை அதனால்தான் தனியார் பள்ளிகளில் சேர்க்கிறோம் என்று துவக்க பள்ளி ஆசிரியர்கள் மீது குறை சொல்கின்றனர். ஒரு சிலர் அப்போது தனியார் பள்ளிகள் நிறைய இல்லை அதனால் அரசு பள்ளியில் படிப்பதை தவிர வேறு வழியில்லாமல் இருந்தது என்கின்றனர்.  துவக்க பள்ளி ஆசிரியர்களை கேட்டால், ஆரம்ப பள்ளிக்கு வரும் மாணவர்கள் ஒரு சின்ன வார்த்தையை கூட எழுத படிக்க வராத மக்கு பிள்ளைகளாகவே இருக்கின்றது. அதுவும் நாகரீகமே தெரியாத பிள்ளைகள். குளிப்பதில்லை… தலைசீவுவதில்லை அவர்களை மேய்ப்பதே பெரும்பாடாக உள்ளது எங்கின்றனர். ஆரம்ப பள்ளிகளின் கற்பித்தல் தரம் குறைந்த பின் ஏழை குழந்தைகள் மட்டுமே வரும் நிலையாகிவிட்டது. பின் எப்படி அவர்களிடம் புறத்தோற்ற அழகை எதிர்பார்க்க முடியும். நீங்கள் சொல்லி கொடுங்கள்.. சுகாதாரமாய்   நேர்த்தியாய் வர. அதற்கு சலிக்காத மனமும், அன்பும் உங்களுக்கு தேவை.    பிறக்கும் போதே எல்லா குழந்தைகளும் மக்கு பிள்ளைகளாகவா பிறக்கிறது..? சிறு குழந்தைகளுக்கு அடிப்படை அறிவை சொல்லி வருவதற்கு நிறைய முயற்சிதான் செய்ய வேண்டும். சிலர் துவக்க கல்வி முறை சரியில்லை என்றனர். அதற்காகதான் கல்வி முறையும் மாற்றி அமைக்கப்பட்டு, மாணவர்கள் தாமாகவே கற்றுக் கொள்ளும், செயல்வழிக் கற்றல் முறையும் அறிமுகப் படுத்தப்பட்டது ஆனால் எதை பதிலாக சொன்னாலும் ஆசிரியர் கற்பித்தல் முறைதான் முன் நிற்கிறது.
முன் காலங்களில் அரசு ஆசிரியர் பணிக்கு அத்தனை ஊதியம் கிடையாது.. ஆனாலும் அரசு பள்ளிகள்  பாகுபாடு இல்லாமல் அனைவர்க்கும் கல்வி கூடங்களாக இருந்தது. ஆசிரியர்கள் – மாணவர்கள் உறவில் பக்தி, மரியாதை இருந்தது. ஆசிரியர் பணி புனிதமான பணியாக இருந்தது.  இப்போது அரசு ஆசிரியர்களின் ஊதியம்தான் உயர்ந்திருக்கிறது… ஆனால் பள்ளிகள் உயரவில்லை. ஆசிரியர் பயிற்சி என்பது வேலை வாய்ப்பு அதிகம், நல்ல ஊதியம் என்றுதானே ஆசிரியர் பயிற்சி முடித்து காத்திருக்கிறார்கள்.  நடந்து முடிந்த ஆசிரியர் பணிக்கான தேர்வின் ரிசல்ட்டை பார்த்தாலே தெரிகிறதே எத்தனை பேருக்கு கற்பித்தலுக்கான தகுதி இருக்கிறது என்று..! தங்கள் வாழ்க்கையில் வசதி வாய்ப்புக்களை பெருக்கி கொள்ளும் பணியாகவே ஆசிரியர் பணி இப்போது ஆகிவிட்டது. அரசு பள்ளிகளில் சம்பாதிப்பதோடு மட்டுமில்லாமல், காலை.. மாலை இருவேளையும்.. நான்கு பேட்ச்சாவது ட்யூஷன் வேறு நடத்தி வருமானம் பார்க்கின்றனர். இப்பொதெல்லாம் பைனான்ஸ், ரியல் எஸ்டேட் இந்த பிஸினெஸ்களில் வளைத்து போடுவது நிறைய ஆசிரியர்கள்தான்.

நான் அரசு பள்ளிகளின் ஆசிரியர்களை குறை கூறும் நோக்கத்தோடு இந்த கட்டுரையை எழுதவில்லை. விதிவிலக்காக  நல்ல கற்பித்தல் அக்கறையோடு செயல் படும் அரசு ஆசிரியர்களும்,  அரசு பள்ளிகளும் இருப்பதை நான் மறுக்கவில்லை. நாம் எடுத்து கொள்வது பெரும்பான்மையான பள்ளிகளை.  ஏன் மற்ற துறைகளில் அக்கறையில்லாத ஊழியர்கள் நிறைய இல்லையா எங்களை மட்டும் ஏன் சொல்கிறீர்கள் என்று கோபப்படலாம். ஆனால் ஆசிரியர் பணி புனிதமான பணி..   உங்களிடம் ஒப்படைப்பது ஒவ்வொரு மாணவனின் எதிர்காலம். பணியை பொருளாதாரமாக பார்ப்பவர்கள் வேறு பணியை எடுத்துக்கொள்ளலாமே. என் அப்பா அரசு பள்ளி ஆசிரியராக பணி ஆற்றி ஓய்வு பெற்றவர். அப்போது அரசு ஆசிரியர்களுக்கு   நிறைய ஊதியம் கிடையாது. இப்போது அவர் வாங்கும் பென்ஷன் கூட  கை நிறைய கிடைக்கிறது.. பணி செய்யும் போது  கிடைத்ததை விட..! பணியில் அவர் சம்பாதித்தது நல்ல மாணாக்கர்களைதான். எங்களையும் அரசு பள்ளிகளில் தான் படிக்க வைத்தார்.  ஆனால் என் பெண்ணை என்னால் அரசு பள்ளியில் படிக்க வைக்க முடியவில்லை.. இதற்கு காரணம் அரசு பள்ளிகளில் ஆசிரியர்கள் கற்பித்தல் முறையில் அதிக அக்கறை காட்டுவதில்லை என்று குறைபாட்டினால்தான்.  எங்கள் பள்ளியில் எல்லா பாடங்களுமே சரியான கற்பித்தல் அக்கறையோடு
 ஆசிரியர்கள் செயல் படுகிறார்கள் என்று எல்லா அரசு பள்ளிகளுமே செயல் பட வேண்டும். கல்வி முறை, கற்பித்தல் அக்கறை, பள்ளியின் தூய்மையான சூழ் நிலை இவையெல்லாம் இருந்தால்தான் அரசு பள்ளிகளில் மாணவர் சேர்க்கை  உயரும். தனியார் பள்ளிகளின் ஆதிக்கம் குறையும். கல்வி வியாபாரமாவதை தடுக்க முடியும். அது வரை இலவசங்களுக்காக மட்டுமே வரும் ஏழைகளின் கூடங்களாக மட்டுமே அரசு பள்ளிகள் இருக்கும்.